Winogradzka pocztówka 5

Nowa Gazeta Winogradzka publikuje całość materiału z Festynu na Osiedlu Zwycięstwa.

Wielka Internetowa Wystawa Kotów Winogradzkich

Wielka Internetowa Wystawa Kotów Winogradzkich na www.gazetawinogradzka.pl

ZAPRASZAMY
Oto zdjęcia kotki Kai nadesłane przez Panią Joannę, mieszkankę os. Przyjaźni
Dziękujemy

Pewien pozornie nieudany fotoreportaż

Zdjęcie to stanowi ilustrację do felietonu, który opublikowany zostanie w nowej Gazecie Winogradzkiej.

NOWA GAZETA WINOGRADZKA TUTAJ

Biała kartka

Artykuł pochodzi z pierwszego numeru Winogradzkiej Gazety Sąsiedzkiej

Ulotki w skrzynce pocztowej to dla jednych cenne źródło informacji, dla innych zmora. Ogromna większość z nich ląduje natychmiast w koszu.Jeśli wierzyć badaniom marketingowym skuteczności tej formy reklamy jest to aż 98,8%. Tyle osób nie zareaguje na ulotkę w żaden sposób.

Ulotki w blokach

Użyte tu określenie „lądować w koszu” jest jednak sporym przekłamaniem. My, mieszkańcy osiedli okazujemy się często dość kiepskimi koszykarzami i nierzadko powierzone nam przez pracowitych roznosicieli ulotki wymykają się naszej kontroli. Lądują wtedy pod skrzynką pocztową, w windzie lub przeniesione na podeszwie w zupełnie nieoczekiwanym miejscu. Wcale nietrudno jest „zgubić” ulotkę. Każdy, kto mieszka w wysokim budynku z windami wie jak wygląda opróżnianie skrzynki. Kluczyk do niej odnajdujemy wśród innych, otwieramy, pocylamy się i szukamy nerwowo wzrokiem pośród kolorowej masy rzeczy ważnych. Białych kopert z rachunkami czy awizo. Jednocześnie zezujemy nerwowo w kierunku windy, czy przypadkiem już nie przyjechała. Mamy do jej przybycia chwilkę, więc nerwo zaczynamy oddzielać faktury od operatorów telefonii i inną korespondencję oczekiwaną od absolutnie nieoczekiwanych ofert i nagle... Bach! Mały kluczyk wysuwa się z zamka skrzynki pocztowej i cały pęk z brelokiem ląduje na podłodze. Schylając się po niego gubimy część ulotek, a bywa, że również ważnych listów i gdy wreszcie uda nam się zamknąć skrzynkę spostrzegamy, że oczekiwana długo winda właśnie odjechała bez nas.

Któż z nas nie przeżył takej włąśnie sytuacji. Któż nie zastanawiał się jak uwolnić swą skrzynkę od naporu bezadresowych komunikatów drukowanych dziennie na tonach papieru?

Biała kartka – poddaj się i nie bierz ulotek

Wiele osób zabezpiecza swe skrzynki napisami „Proszę nie wrzucać reklam!” czy „REKLAMA STOP!”. Wielu kulturalnych doręczycieli ulotek reaguje na ten apel i omija te skrzynki. Wielu z nich nie napełnia skrzynek ofertami gdy zobaczą na skrzynce białą kartkę. Oznacza ona, że ten lokator prosi o niedostarczanie do skrzynki przesyłek bez jego adresu, takich jak na przykład gazetki z marketów czy ulotki.

Biała kartka to symbol, który mówi: „Poddaję się! Nie chcę ulotek w swojej skrzynce, nie mam już siły ich sprzątać, nie mówiąc już o czytaniu.” Wiele osób tak właśnie myśli. Nie każdy jednak wie, że wystarczy niewielka biała nalepka, by uwolnić się od sporej części papierowego problemu.

Warto tę ideę propagować, informować sąsiadów o tej nieformalnej akcji, a jeśli ktoś może pisać i mówić o niej w mediach tak, jak ja to włąśnie czynię w tym artykule. Skorzystamy na tym my, środowisko i... reklamodawcy.

Komu się to opłaca, a komu nie

Prawie 99% informacji dostarczanych do skrzynek ląduje w takich oto kartonach

Komu opłaca się biała kartka? Będą Państwo zdziwieni. Przede wszystkim biała kartka opłaca się tym, którzy za ulotki płacą – czyli firmom reklamującym się na nich. Badania marketingowe mówią, że reklama bezadresowa „pod drzwi”jest skuteczna w około1,2 procenta – to znaczy, że na każdych tysiąc ulotek tylko dwanaście odniesie jakikolwiek skutek, na przykład osoby zachowają na chwilę ulotkę, zadzwonią ale niekoniecznie kupią produkt lub usługę. Jak zwiększyć skuteczność takich akcji. Najlepiej nie zostawiać ulotek tam, gdzie widać białe kartki. Ci ludzie nie czytają przesyłek bezadresowych i uczynnie informują o tym doręczycieli białymi kartlkami. Dla reklamującej się firmy to oszczędność. Na czterech białych kartkach na skrzynkach pocztowych reklamodawca jest w stanie zaoszczędzić nawet złotówkę.

Komu nie opłaca się kartka? Doręczycielom, którzy zarabiają od sztuki rozniesionej ulotki i drukarniom. Dla obu to często mniejszy zarobek: niższy nakład lub mniejsza zapłata za usługę. Czy jednak zmniejszając ilość ulotek zmarnowanych nie podnosimy jakości tej formy reklamy?

Ulotki, problem ekologiczny

Pomysł białych kartek jest prosty i wart rozpropagowania. Liczyć powinniśmy tu przede wszystkim na pomoc administratoów budynków, którzy ponoszą koszty sprzątania zaśmieconych klatek. Mowa tu zwłaszcza o uszczerbku na wizerunku „zaśmieconego budynku”. Przede wszystkim jednak na firmach zarządzających nieruchomościami ciąży obowiązek należytego usunięcia dość sporej w cyklu miesięcznym papierowej masy. Pamiętajmy, że jest to surowiec wtórny i podlega on segregacji. Usuwanie tej makulatury wcale dla zarządców budynków nie jest zarobkiem. Jest wręcz kosztem i to dość znacznym. Za taki wywóz papieru płacić trzeba firmie, która da gwarancję, że zostanie on powtórnie przetworzony. Sprzątanie samej klatki schodowej zaśmieconej ulotkami to też zadanie dla ludzi, którzy mają świadomość tego, jak segregować odpady. Te koszty obciążają ostatecznie nas, lokatorów. Dlatego apeluję: skorzystajmy z naszego prawa do nieotrzymywania ulotek.

Wielkanoc na Winogradach

Całe Winogrady pachną dziś domowymi wypiekami. 
Dobrych i spokojnych Świąt, Drodzy Sąsiedzi.

Łubudubu, czyli winogradzka pocztówka przedświąteczna

Wiekowa tabliczka na zdjęciu ma oczywisty związek z nadchodzącymi świętami Wielkiej Nocy, bo kilka razy do roku dywanom trzepanie się przecież należy. Zastanawia mnie jednak jej przekaz. O ile godziny graniczne są dla mnie jasne: przed ósmą za wcześnie (osiedle to przede wszystkim miejsce gdzie ludzie śpią) po 20:00 za późno (bo niegdyś zaczynał się o tej godzinie film - jedyny film w telewizji), a między 19:30 a 20:00 trzepali odważni i zbuntowani. Tak! Zagłuszali w ten sposób reżimowy Dziennik Telewizyjny i wygrali - reżym padł.
Dlaczego jednak nie wolno trzepać między 12:00 a 16:00? Bo dzieciątka mogą wracać ze szkoły? A może po prostu dlatego, że etatowi trzepacze, czyli mężowie chcą spokojnie zjeść obiad?
I takie oto refleksje nurtują mnie patrzącego na tę tabliczkę czterdziestoparolatka. Choć wiem, co znaczyło trzepanie o 19:30 nie wiem nadal dlaczego nie można między 12:00 a 16:00.

Wydanie drukowane Gazety Winogradzkiej już wkrótce

Teraz trwa walka, by nieco przegonić wielkanocnego zająca, bo pierwszy numer ma, jak widać, trafić w Państwa ręce jeszcze przed Wielkanocą. Będzie bezpłatny:) Jeśli chcą Państwo "wyłożyć" Winogradzką Gazetę Sąsiedzką w swoim lokalu lub placówce prosimy o kontakt:
gazetawinogradzka@gmail.com
lub
inpresse@gazeta.pl
Z góry dziękujemy za pomoc.

..a zając na okładce jest jak najbardziej Winogradzki. Powstał w pracowni lalkarskiej znajdującej się kiedyś na Osiedlu Zwycięstwa w bloku 19A.

Zajęcia w ODK ORBITA

Dziś prezentujemy ofertę zajęć stałych w ODK Orbita:

-aerobik

-nauka gry na instrumentach

-szachy dla dzieci

-zajęcia teatralne dla dzieci

-Pracownia Tkaniny Artystycznej i Robótek Ręcznych

-Pracownia Plastyczna dla dzieci

-Pracownia Plastyczna dla dorosłych i młodzieży

-Gimnastyka korekcyjna "Zdrowy kręgosłup"

-Szkoła Jazdy- OSK M.Hudowicz

-Szkoła Języków Obcych "Welcome"

Zajęcia organizowane wspólnie z Fundacją SIC!-Klub IDEA

(wspólfinansowane z środków Unii Europejskiej)- zajęcia bezpłatne

-dyżur prawnika

-dyżur doradcy zawodowego

-dyżur doradcy d/s rynku pracy

-zajęcia rękodzieła dla dzieci "Zaczarowany kuferek"

-zajęcia taneczne dla dzieci "Teatr Tańca"

-warsztaty rozwojowe dla kobiet

Informacje i zapisy tel. 61/6303 328 w godz.13.00-19.00

Zobacz też zajęcia w ODK POD LIPAMI

Zajęcia w ODK POD LIPAMI

Oto aktualna oferta zajęć stałych Osiedlowego Domu Kultury "Pod Lipami". Zapraszamy i obiecujemy informować o nowych zajęciach winogradzkich domów kultury na bieżąco.

 

Pracownia Gobelinu (działająca w Klubie Seniora “Złota Jesień” os. Pod Lipami 13F)poniedziałki, środy – godz. 10³⁰- 14³⁰

^{/koszt miesięczny 2x w tygodniu – 30zł.; miesięcznie raz w tygodniu 15zł./}

 

Pracownia plastyczna “LIPKA”
dla dzieci – wtorki (dzieci do 7 lat) i czwartki (dzieci od 8 do 12 lat) - godz. 16^{00 –} 18⁰⁰

^{/koszt miesięczny 15zł./}

 

Pracownia Modelarstwa Lotniczego “ASTRA” (os. Pod Lipami 5F)
poniedziałki i piątki - godz. 17^{00 –} 20⁰⁰

^{/koszt miesięczny 25zł./}

 

Klub Seniora "Złota Jesień" (os. Pod Lipami 13F)
od wtorku do piątku - godz. 16⁰⁰- 20⁰⁰

^{/uczestnictwo bezpłatne/}

 

Warsztaty gitarowe
poniedziałki i środy - godz. 16^{30 _} 19⁰⁰

^{/koszt uczestnictwa 30zł./h/}

 

^{Pozostałe stałe formy:gimnastyka dla Pań, aerobik, joga, tai chi chuan, wznowią swoja działalność od połowy kwietnia 2011r. Szczegółowe informacje na stronie internetowej www.psmwinogrady.pl  w zakładce domy kultury-ODK Pod Lipami-stałe formy.}

Winogradzka pocztówka 3 i 4

Dzisiejsze pocztówki przedstawiające wieczorne, wczesnowiosenne niebo nad Winogradami nadesłane zostały przez Pana Marcina Mielickiego z Osiedla Zwycięstwa. Dziękujemy i zapraszamy wszystkich do fotografowania naszych osiedli. Prosimy przysyłać zdjęcia na gazetawinogradzka@gmail.com

Nowe Rady Osiedli na Winogradach

Opublikowano już oficjalne wyniki niedzielnych wyborów do Rad Osiedli. Poniżej prezentujemy w kolejności alfabetycznej nowe składy rad osiedli winogradzkich. Przy nazwisku każdego z kandydatów podajemy liczbę głosów, jaką uzyskał.


Nowe Winogrady Południe,
czyli połączone osiedla Przyjaźni i Pod Lipami


1. Garczyńska Beata Izabela - 259
2. Bronikowska Ewa - 280
3. Cholewińska Barbara - 278
4. Byliński Stanisław - 276
5. Chmielewska Maria - 267
6. Socha Korcz Jadwiga - 259
7. Gaździak Adam - 254
8. Jagodziński Mariusz - 242
9. Wojtaszek Grzegorz - 238
10. Suchowiak Ewa - 236
11. Gładysiak Władysław Marcin - 235
12. Bednarski Roman - 231
13. Strażyński Łukasz - 231
14. Marecka Renata - 228
15. Olejniczak Dariusz Piotr - 226

Nowe Winogrady  Północ,
czyli połączone osiedla Wichrowe Wzgórze i Zwycięstwa

1. Musielak Maurycy Michał - 570
2. Otta Mateusz - 565
3. Zaremba Marcin - 563
4. Jankowska Dobrochna Kazimiera - 525
5. Werner Bartosz - 521
6. Budzińska Izabela - 519
7. Adamczak Agnieszka - 515
8. Myk Maria - 511
9. Wojewoda Tomasz - 508
10. Muczek Jan Ryszard - 488
11. Śniadek Danuta Jadwiga - 485
12. Gozdecka Monika Katarzyna - 476
13. Żuk-Bąkpwska Krystyna Maria - 471
14. Woźniak Marcin - 452
15. Lipińska Magdalena Tamara - 445

Nowe Winogrady Wschód

1. Stróżyk Andrzej - 168
2. Grabarczyk Anna - 162
3. Michalak Zbigniew - 155
4. Klupś Kazimierz - 154
5. Mazurek Teresa - 146
6. Suski Marek Antoni - 144
7. Kurzyca Beata - 133
8. Błaszczyk Jacek - 125
9. Gaworzewski Piotr - 123
10. Stażyński Roman - 123
11. Wawrzyniak-Florek Joanna - 122
12. Szymkowiak Dagmara Marzenna - 110
13. Boracka Genowefa - 107
14. Groszewska Maria - 101


Stare Winogrady

1. Owsianna Halina Maria - 165
2. Owsianna Katarzyna Anna - 124
3. Charlampowicz-Jabłońska Zofia 109
4. Jurczyszyn Maria Magdalena - 107
5. Wolski Janusz - 106
6. Bielak Janusz - 102
7. Soniewicki Marcin Tadeusz - 95
8. Świtała Alicja - 95
9. Soniewicka Aleksandra Violetta - 93
10. Woźny Zygmunt - 93
11. Sieńczewski Grzegorz Roman - 92
12. Baranowski Andrzej - 90
13. Orlik Krzysztof - 88
14. Konieczny Dariusz Andrzej - 86
15. Baranowska Ryta - 81

Gratulujemy wszystkim wybranym i życzymy owocnej pracy. Obiecujemy też, jako blog Gazeta Winogradzka pomoc w propagowaniu pomysłów oraz informowaniu o pracach nowych rad.

(piku)

Czy Twój sąsiad ma komputer?

1 marca ruszył miejski program "Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu". W jego ramach komputery oraz niezbędne przeszkolenie otrzymają osoby, które spełniają poniższe kryteria:

- gospodarstwa domowe spełniające warunki upoważniające do otrzymania wsparcia w ramach systemu pomocy społecznej;
- gospodarstwa domowe spełniające warunki upoważniające do otrzymania wsparcia w ramach systemu świadczeń rodzinnych;
-  dzieci i młodzież ucząca się z rodzin w trudnej sytuacji materialnej i społecznej uprawniającej do uzyskania stypendiów socjalnych;
- osoby niepełnosprawne ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności lub z orzeczeniem równoważnym, których dochód nie przekracza 200% kryterium dochodowego, upoważniającego do otrzymania wsparcia w ramach systemu pomocy społecznej.

Powyższy cytat pochodzi z ogłoszenia rekrutacyjnego w Miejskim Informatorze Multimedialnym. Pamiętaj jednak, Drogi Sąsiedzie, że podczas gdy Ty klikasz w ten link, ktoś gorzej uposażony nawet nie może dotrzeć do tej informacji. Warto zatem szepnąć słówko sąsiadom i podać numer Biura Zarządzania Projektem: 61 222 34 57.
Podaj dalej Sąsiad:)




[piku]

Program dla Winograd do wzięcia

Szanowni kandydaci w wyborach do Jednostek Pomocniczych zwanych też Miejskimi Radami Osiedli (prosimy nie mylić ich z radami "spółdzielnianymi"), 

oto program do wzięcia, do czerpania pomysłów. Wszystko to będzie już wkrótce leżeć w waszych kompetencjach, może więc podpiszecie się pod takim oto bezpańskim programem?

Lepiej wyposażone szkoły - od tego zależy jakość uczenia i jakość pracy naszych dzieci w przyszłości. Od tego zależy też zdrowie, bo lepiej wyposażone szkoły to zarówno komputery, oprogramowanie, jak też sprzęt sportowy i zrewitalizowane boiska służące przecież wszystkim mieszkańcom. Pamiętajmy, że miasto chętniej da pieniądze właśnie na boiska, które są na terenach miejskich, niż na place na terenie Spółdzielni. Tym samym staraniem na boiska wywalczymy więcej niż na Spółdzielnię - nie zapominając oczywiście o placach zabaw na jej terenach.

Mniej hałasu z okolicznych dróg - cierpimy z jego powodu. Im dalej na północ tym mocniej. Hałasują nie tylko TIR-y, ale również zbyt szybko przejeżdżające samochody i motocykle. Jak ograniczyć hałas? Budując ekrany, sadząc zieleń o wyższym współczynniku tłumienia hałasu, ograniczając prędkość samochodów i wymieniając nawierzchnię na mniej rezonującą. Należy się to nam, bo od tego zależy nasz, Winogradczyków wypoczynek i zdrowie.

Szafki w szkole to lżejsze tornistry - jeśli ktoś jeszcze nie wie, że tornistry naszych dzieci przekraczają swą wagą dopuszczalne normy proszę przeczytać artykuł "Szafka w szkole" To zadanie dla Jednostki Pomocniczej - tych pieniędzy nikt za nas nie wywalczy.

Rekreacja dla dzieci, młodzieży, seniorów - nie chodzi tu bowiem tylko o place zabaw dla dzieci, ale również urządzenia dla młodzieży, siłownie, skwery z ławkami, na których będą mogli posiedzieć i seniorzy i młodzież. Miejsca te powinny być monitorowane i bezpieczne. Również na terenie miejskim. Na wielu osiedlach przydały by się nowe obiekty sportowe jak  pływalnia czy skate-park.

Monitoring całego osiedla - Spółdzielcy zainwestowali już w monitoring, teraz czas na Miasto. Przydały by się kamery broniące boisk szkolnych, szkół, parków i terenów parafii. Pilnujmy tego, co zrobimy.Pilnujmy tego, co już sobie wywalczyliśmy.

Wspieranie Parafii - nie wszystkie osiedla mają  dość duże domy kultury, nie wszyscy zmieszczą sie nawet w lokalach coraz chętniej przyznawanych przez Spółdzielnię na cele kulturalne i społeczne. Tę cenną inicjatywę Władz PSM Winogrady trzeba wesprzeć również lokalami parafialnymi. Ostanie starania Parafii na Os. Zwycięstwa oraz bardzo udany festyn parafialny w ubiegłym roku pokazują, że parafie również tworzą kulturę i zasługują na dofinansowanie. Pamiętajmy, że w lokalach kościelnych na całym świecie próbują teatry czy zespoły muzyczne uprawiające nie tylko muzykę sakralną. Wiele gwiazd rocka czy jazzu kiedyś "dostało klucz do salki od swojego proboszcza".

Usuwanie szkodliwego azbestu - zagraża nam on głównie na strychach budynków wysokich. Jest szkodliwy i trzeba go usuwać mądrze - informując uprzednio mieszkańców, zabezpieczając windy i organizując logistykę tego niebezpiecznego i koniecznego przedsięwzięcia. Będzie ono sporo kosztować i nie musimy wcale pokrywać tych kosztów z naszej, "czynszowej" kasy. Chcielibyśmy otrzymać na to dofinansowania. Bez aktywnej przychylności Jednostki będziemy za to płacić sami.

Ogólnodostępne Centrum Komputerowe - najlepszym miejscem byłaby dla tego przedsięwzięcia szkoła, która z pomocą pozyskanego sprzętu mogłaby uczyć i dokształcać również po południu: seniorów, osoby chcące podnieść kwalifikacje, szczególnie uzdolnioną informatycznie młodzież.

Więcej wartościowej zieleni - zieleń zieleni nierówna, a neutralne alergicznie drzewa i krzewy kosztują więcej. Kochany Zarządzie Zieleni Miejskiej! Prosimy też o nie sadzenie ciernistych roślin przy małej architekturze dziecięcej i sportowej. To po prostu boli.

Więcej patroli - ktoś wreszcie musi skutecznie zaprosić Policję i Straż Miejską do nas. Zaprośmy te instytucje w celach prewencyjnych - wtedy będzie mniej interwecji, nieprawdaż?

Udogodnienia dla kierowców i bezpieczeństwo dla pieszych - chcemy bezpiecznie przechodzić przez jezdnie i ruchliwe drogi, chcemy też szybko włączać się do ruchu jako kierowcy. Chcemy też, aby komercyjni sąsiedzi w postaci galerii handlowych i marketów nie spychali nas na drogowy margines, na drogowe zaplecze.

Mówią, że po kopiejkę i car się schyli, a po rubla przyklęknie. Czy ktoś schyli się po te pomysły? Zobaczymy za cztery lata.

Winogradzka pocztówka 2

Niebo nad Osiedlem Wichrowe Wzgórze w ubiegły piątek. Dziś na Wichrowym wieje o wiele mocniej i smugi odrzutowców chyba tak długo nie pozostają na niebie. Nie mówiąc już o zachmurzeniu.

Boisko dla wszystkich

Izabela Budzińska

Artykuł  jest głosem w naszej debacie szkolnej.

Jestem nauczycielem świetlicowym w szkole nr 12 na Osiedlu Zwycięstwa. Często zabieram dzieci klas 1-3 na boisko szkolne. Znam to miejsce jak własną kieszeń. Pracuję w szkole już wiele lat i wiem, jak ważne jest ono dla wszystkich mieszkańców. Boisko bowiem nie jest tylko dla uczniów.

Tam spotykają się czasem całe rodziny. Rozgrywane są tam sąsiedzkie mecze piłki nożnej. Przychodzą na nie uczniowie i rodzice. Czasem ktoś nawet próbuje grać w koszykówkę pomimo mocna sfatygowanych tablic i nawierzchni. Często widzę grających w squasha przy ścianie. Wiele dzieci nauczyło się na naszym boisku jeździć na rowerze.

Plac zabaw na boisku jest drugim po Kościele miejscem integrującym lokalną społeczność rodziców na Osiedlu Zwycięstwa.

Jednak boisko jest mocno zaniedbane wskutek niedofinansowania i braku consensusu lokalnych władz w sprawach jego koniecznej rewitalizacji.

Na naszym boisku wiele trzeba zmienić. Przede wszystkim trzeba pilnie objąć je monitoringiem, tak aby rodzice mogli wysłać tam dzieci również latem po południu, bez opieki. Obecnie boisko nie jest objęte monitoringiem i stanowi enklawę dla rajdów na skuterach i alkoholowych imprez.

Kolejną rzeczą jest modernizacja placu zabaw. Na Osiedlu Zwycięstwa nie muszę chyba nikomu tłumaczyć, że jedyną rzeczą na boisku nie wymagającą unowocześnienia jest stara wierzba.

Boisko to również miejsce uprawiania sportu. Przydała by się modernizacja sztucznej murawy, nowe boisko do kosza, jak również kolejne do tej dyscypliny. Korzystać będziemy przecież z niego wszyscy, nie tylko uczniowie naszej szkoły sportowej. Na razie nie mają oni nawet bieżni, bo tę rozsadzają korzenie topól – nota bene silnego alergenu uniemożliwiającego korzystanie z boiska co najmniej przez kilka tygodni ciepłej wiosny.

Wiem, że na to wszystko potrzebne są pieniądze. Wiem też, że bez pieniędzy modernizacja boiska będzie niemożliwa. Dlatego kandyduję i staram się wywalczyć środki na wszystko, co opisałam powyżej.

od redakcji:

Autorka artykułu jest kandydatką w wyborach do Jednostki Pomocniczej Osiedla Poznań Nowe Winogrady Północ.

Czytaj też o szafkach w szkole.

Szafka w szkole

Poniższy tekst jest fragmentem naszej debaty o szkole.

Szafka w szkole nie jest fanaberią rodzica, ani kosztem dla szkoły. Szafka w szkole jest jedynym rozsądnym zamiennikiem dla ważącego niekiedy nawet 10kg tornistra! Wiem, że argumentów „przeciw szafkom” jest wiele. Piszę, aby zanegować je wszystkie. Chcę szafek w szkołach, chcę pomimo, iż moje dziecko ukończyło już naukę w podstawówce. Szafki należą się wszystkim: dzieciom z podstawówki, gimnazjum, liceum. Argumenty przeciw nie są jednak równie mocne, jak wskazania ortopedów, by nie przeciążać dzieci tornistrami. Nie wyobrażam sobie sytuacji, by jakakolwiek szkoła na Nowych Winogradach Północ mogła za trzy lata pozostać bez szafek.

A oto moja polemika z przeciwnikami szafek w szkołach:

1. To nieprawda, że „szafka dla każdego ucznia jest droga.” Nie zgadzam się z tym, ponieważ właśnie teraz jest możliwość walki o pieniądze na te szafki – można je wywalczyć od miasta. Powinna je zdobyć jednostka pomocnicza, do której kandyduję. Pieniądze można zyskać również w formie grantów i dofinansowań. Trzeba tylko odrobiny dobrej woli.

2. To nieprawda, że „uczniowie niszczą szafki”. Każdemu zależy na poszanowaniu prywatności, również uczniowi. Uczeń to też człowiek. Nikt nie zniszczy swojej szafki – enklawy swojej prywatności w szkole. Myślę, że wręcz przeciwnie: uczniowie dbać będą o swoje szafki, choć nie wierzę, żeby w samej szafce panował wzorowy porządek.

3. Mówi się, że „w szafkach uczniowie mogą przechowywać przedmioty niedozwolone w szkole”. To możliwe, ale tak samo możliwe, jak to, że będą je przechowywać w kieszeniach, albo plecakach. Nie wolno skazywać wszystkich na dźwiganie kilku kilogramów na plecach tylko dlatego, że szafka może być miejscem przechowywania przedmiotów niedozwolonych w szkole, lub niedozwolonych prawnie w ogóle. To kwestia dobrych programów profilaktycznych dedykowanych dla danej szkoły. To kwestia oddzielnego budżetu, o który również mam zamiar walczyć. O te wszystkie pieniądze trzeba nieustannie walczyć. Nie oszukujmy się: nie dostaniemy nic bez własnej aktywności.

Teraz wszyscy Państwo mają okazję wywalczyć szafki dla szkół. Wystarczy tylko oddać mądry głos w wyborach 20 marca. Namawiam do „głosowania na szafki” i sama jestem gotowa poświęcić swój czas walce o tę właśnie sprawę.

Z poważaniem

(nazwisko usunięte na życzenie autorki 

wycofującej swą kandydaturę 

do Rady Osiedla)

od redakcji

Autorka artykułu wycofała swą kandydaturę w wyborach do Jednostki Pomocniczej Osiedla Poznań Nowe Winogrady Północ.

ETAP na Zwycięstwa

Stowarzyszenie ETAP prowadzi działalność na terenie Piątkowskich osiedli od listopada 2007 roku. Głównym zadaniem stowarzyszenia jest prowadzenie Centrum Integracji Społecznej „Piątkowo”. Misją Centrum jest prowadzenie reintegracji społecznej i zawodowej osób bezrobotnych oraz zagrożonych wykluczeniem społecznym. Powodem powstania Centrum na terenie poznańskiego Piątkowa była wzrastająca liczba dłużników Poznańskiej Spółdzielni Mieszkaniowej.

W ETAP-ie można pod okiem instruktorów zostać fachowcem i znaleźć pracę. Podopieczni Stowarzyszenia sami potrafiąnp brać udział w pracach remontowych - takich jak te na zdjęciu, w lokalu na Osiedlu Zwyciestwa w Poznaniu

 

Obecnie w Centrum program reintegracji społecznej i zawodowej przechodzi 70 uczestników. Teoretyczna wiedza jest im przekazywana na przedmiotach takich jak: przedsiębiorczość, metody aktywnego poszukiwania pracy, integracja społeczna, warsztaty psychologiczne. Edukacja zawodowa uczestników odbywa się pod okiem instruktorów na jednym z czterech warsztatów zawodowych: budowlanym, ogrodniczym, porządkowym oraz opieki nad osobą starsza i niepełnosprawną. Zajęcia w Centrum Integracji Społecznej odbywają się 5 dni w tygodniu przez 6 godzin dziennie.

Stowarzyszenie od lutego bieżącego roku rozszerzyło swoją działalność na obszar dzielnicy Winogrady a konkretniej Osiedla Zwycięstwa. Został tam wynajęty lokal w którym siedzibę ma jeden z warsztatów zawodowych - warsztat porządkowy. W spotkaniu inaugurującym obecność Stowarzyszenia ETAP na Osiedlu Zwycięstwa, które odbyło się 16 lutego 2011r. poza pracownikami CIS udział wzięli: Przewodniczący Rady Spółdzielczej, Zastępca Przewodniczącego Rady Spółdzielczej, przedstawiciele Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie filia Stare Miasto – Kierownik filii oraz Kierownik Administracji, Dyrektorzy Szkół i Przedszkoli, które mają siedzibę na terenie Osiedla, oraz kandydaci do samorządu pomocniczego. Obecnie na terenie Osiedla Zwycięstwa zawiązuje się partnerstwo.

Kontakt:

Stowarzyszenie ETAP

Osiedle Jana III Sobieskiego 105

Osiedle Zwycięstwa 4 F

Tel.: 61-823-45-02

e-mail: etap@etap.org.pl

www: www.etap.org.pl

Życzenia

Wszystkim Kobietom i Dziewczynom, które mieszkają, pracują, uczą się i bawią w przedszkolach na poznańskich Winogradach składamy w imieniu męskiej części Winogradzkiej najserdeczniejsze życzenia szczęścia, dostatku oraz facetów tak sympatycznych jakimi są właśnie dzisiaj. Wszystkim tym życzeniom, my faceci będziemy się oczywiście starali pomóc przez najbliższy rok, w czym zdecydowanie będą nam pomagać Wasze: inteligencja, uroda, wyrozumiałość i smak.


z wyrazami szacunku

Męska część Winogradzkiej 

Zapraszamy do debaty

Szanowni Państwo,

Zapraszamy do otwartej debaty na temat wszystkiego, co dotyczy dzieci i młodzieży na naszych osiedlach. Nie ukrywamy, że czas tej debaty nie jest przypadkowy. Za dwa tygodnie głosować będziemy w wyborach do Jednostek Pomocniczych Miasta zwanych też Radami Osiedli.

To właśnie one decydować wkrótce będą o wielu żywotnych sprawach szkół podstawowych, gimnazjów i przedszkoli. To one przyznawać będą pieniądze na place zabaw, kulturę oraz sport. Od tego wyboru zależeć będzie, jak dzieci i młodzież spędzać będą wolny czas oraz określać będą jakość infrastruktury szkolnej, kulturalnej i rekreacyjnej.

Ważnym jest, aby wszyscy kandydaci do Rad otrzymali od rodziców oraz reprezentantów samej młodzieży wyraźny sygnał, co na naszych osiedlach i w NASZYCH szkołach jest jeszcze potrzebne. Jakie pomysły należy realizować? Co wymaga pilnych zmian i modernizacji?

Wysłać chcemy w kierunku nowych Rad naszych połączonych Osiedli wyraźne, jasno określone sygnały. Debaty tej nie mamy zamiaru przerywać po wyborach. Ma ona ustawicznie przypominać naszym Radnym, czego potrzebują dzieci i młodzież – czyli ci, którzy głosu oddać nie mogą.

Prosimy o komentarze oraz artykuły. Prosimy o pomysły i wskazanie kierunków działań. Prosimy wykorzystać internet i tę stronę do urządzenia dzieciom i młodzieży Nowych Lepszych Winograd.

Czekamy na Państwa sugestie i opinie.

Prosimy pisać do nas na gazetawinogradzka@gmail.com

Zapraszamy też do powstającego zespołu redakcyjnego woluntariuszy.

Gdzie mieszka rower?

Tym artykułem, a w zasadzie pomysłem,pragniemy zacząć osiedlową giełdę pomysłów. Nie bez przyczyny czynimy to przed wyborami do Jednostek Pomocniczych. Mamy nadzieję, że przyszli ich członkowie podchwycą wiele pomysłów i zaczną bój o ich realizację. 

Dzisiejszy pomysł pojawił się w rozmowach sąsiedzkich jednego z bloków na osiedlu Zwycięstwa.

Rower staje się coraz bardziej popularnym środkiem transportu. Nikogo już to nie dziwi - rower jest tańszy, szybszy w korkach, pozwala utrzymać dobrą kondycje i chyba nie ma samorządowca, który nie podpisywałby się obiema rękami pod rowerowymi pomysłami. Nie trzeba chyba dodawać, że liczba osób gotowych przesiąść się na dwa kółka rośnie z wiosny na wiosnę. Na naszych osiedlach mamy jednak pewien dość poważny problem. Gdzie trzymać nasze dwa kółka, albo dla bardziej licznych rodzin, czy mieszkań studenckich - wielokrotność dwóch kółek? W mieszkaniu? W piwnicy? Na strychu? Tzw. wózkarnie zajęte zostały przecież w większości przez handel i usługi.
Ostatnio jednak pojawił się pomysł nowy: GARAŻE DLA ROWERÓW - niewielkie konstrukcje wysokości bicykla stojące na monitorowanych terenach. Boksy takie zamykane byłyby na klucz. Każdy cyklista miałby swoją komórkę. Za użytkowanie takiego "garażu" naliczana byłaby opłata.
Czy Państwu podoba się taki pomysł? Czy spodoba się on Radom Osiedli działającym w ramach Spółdzielni? Zobaczmy. A może podchwycą go firmy prowadzące parkingi?

(piku) Gazeta Winogradzka

Zasady zamieszczania komentarzy na forum Winogradzkiej

Wszystkie komentarze na blogu są poglądami internautów nie podpisujących się z nazwiska ani funkcji.
Komentarze podlegają akceptacji redakcji bloga "Gazeta Winogradzka".
Prosimy nie umieszczać w komentarzach: poglądów wykluczających jakąś grupę osób lub szerzących nienawiść i niechęć, opinii naruszających dobre imię osób trzecich, naruszających dobre imię firm oraz instytucji. Nie dopuszczane będą też komentarze zawierające reklamowe linki oraz spam. Prosimy o nie podpisywanie komentarzy nazwiskami swoimi, osób trzecich, tytułami bądź nazwami firm i instytucji - ze względu na ryzyko przywłaszczenia sobie przez komentatora czyjejś tożsamości tego typu komentarze również nie będą mogły wejść na bloga.
Wszystkie osoby oraz instytucje chcące się podpisać się swymi nazwiskami/nazwami zapraszamy do współpracy i przesyłania artykułów i zdjęć na adres gazetawinogradzka@gmail.com. Państwa materiały zostaną opublikowane po zweryfikowaniu tożsamości.
 
Gazeta Winogradzka

Podajmy sobie ręce przez Połabską

Do dziś myślałem, że redagowanie tego bloga – gazetki sąsiedzkiej jest zajęciem bezpiecznym i nie wymagającym ryzyka. No i zostałem wyprowadzony z błędu. Aby napisać ten artykuł kilkakrotnie ryzykowałem: zdrowie i chyba nawet spory mandat, ale po kolei... Zanim powiem, po co internetowy pismak pętał się dziś po jezdniach ulicy Połabskiej, winien jestem Państwu kilka wyjaśnień dotyczących bardzo istotnych dla nas spraw bieżących.

 

Zbliżają się wybory do Jednostki Pomocniczej Miasta. Również dla dzielnicy, z której jestem to znaczy dla Poznania Nowe Winogrady Północ, bo tak się odtąd będziemy nazywać. Nowe Winogrady Północ połączyć mają Osiedla Wichrowe Wzgórze i Zwycięstwa. Osiedla, które dzieli Połabska i na tej włąśnie ulicy, a konkretnie na szczególnie nieprzyjaznym dla pieszych odcinku północnym (od Lechickiej) szukałem odpowiedzi na pytanie, czy jesteśmy w stanie być jednym osiedlem.

 

Jeśli chodzi o Połabską to zaledwie wywołanie tematu. Fotki, które zrobiłem pokazują ile ścieżek zostało wydeptanych po stronach obu osiedli. Na przystanek, do ODK Wiktoria, do szkoły, z przystanku, ze szkoły, do TPS-u, z TPS-u, do sklepu na sąsiednim osiedlu po papieroski, do fryzjera, a wreszcie do nowo otwartego w czwórce na Zwycięstwa Stowarzyszenia Etap. Każda z par nóg depczących te ścieżki ryzykuje codziennie życie, zdrowie i mandat. Alternatywne przejścia znajdują się przy Lechickiej i na wysokości galerii handlowej na Wichrowym.

 

To właśnie na północy obu osiedli znajdują się w większości szkoły oraz instytucje kulturalne i sportowe. Te ścieżki depczą też dzieci.

 

Do kompletu dołożę jeszcze gratis kilkuset kierowców wyjeżdżających z trudnościami z obu osiedli w Połabską, w który to ciąg samochodów czasem można się włączyć wyłącznie dzięki uprzejmości innego kierowcy. I tu właśnie, jako jeden z kierowców zaobserwowałem pierwszą jaskółkę porozumienia między dwoma osiedlami. Kierowcy z Wichrowego, którzy wyjeżdżają spod stacji w lewo, w kierunku do miasta, wypuszczają mrugnięciem świateł tych ze Zwycięstwa jadących na północ, w kierunku do Lechickiej. Jest już początek współpracy. Nie sądzą Państwo?

20 marca pójdźmy na wyborach kawałek dalej. Połączmy siły. Nie dajmy się zwieść myśleniu „albo oni wezmą cały tort, albo my”. Tak się nie da. Poza tym, że tak jest po prostu nie po sąsiedzku, miejskie regulacje zabraniają tego wręcz. Te pieniądze są na szkoły, domy kultury, place zabaw... Na dzieci, młodzież, seniorów i osoby zagrożone wykluczeniem... Na drogi, bezpieczeństwo pieszych, rowerzystów, pasażerów MPK i kierowców. To są pieniądze na szeroko rozumianą integrację – budowanie wspólnoty. Mamy dwa osiedla, mamy mnóstwo pomysłów i niemało doświadczenia. Mamy też Połabską. Chwilowo nas dzieli, ale wielu kierowców już sobie z tym poradziło. Kto następny?

(piku)

P.S. Zdjęcia nie pokazują wszystkich ścieżek. Każde ze zdjęć pokazuje inną wydeptaną ścieżkę.

Miasto hau hau

Komentarz MarcinaW do wstępniaka nasunął mi pewną myśl. Spodobał mi się sposób podejścia do „odwiecznego” problemu wszystkich osiedli. Uważam, że w dyskusji nad sprawą psich kup – bo to o nich właśnie mowa – jest to spojrzenie absolutnie świeże i chciało by się wręcz powiedzieć, że wnosi ono w tę dawno nie wietrzoną dyskusję ożywczy powiew.

Czy proponowane rozwiązanie zlikwiduje psie kupy na trawnikach latem) i chodnikach (podczas roztopów) nie wiem. Z pewnością będzie ich jednak mniej.

Nie o tym jednak pragnę dziś napisać. Podoba mi się traktowanie psów jako mieszkańców osiedla. Szczerze mówiąc dopiero po tym wpisie zdałem sobie sprawę, że psy są też mieszkańcami Winograd. Albo jak kto woli: Winogrady są zamieszkiwane również przez psy.

Psy jednak nie mają praw wyborczych i nie mogą głosować. To różni je od nas – ludzi. No, przynajmniej niektórych – tych którzy ukończyli osiemnasty rok życia. Czy tylko jednak tych? Oczywiście że nie! My, ludzie po osiemnastce możemy wybierać Prezydenta Rzeczpospolitej, Posłów i Senatorów, Samorządy, ale... nie wszyscy możemy wybierać np. Radę Osiedla czy Zarząd Spółdzielni. Mogą to bowiem czynić tylko członkowie Spółdzielni, a to właśnie szeroko rozumiana Spółdzielnia w osobach Rady Osiedla i Rady Nadzorczej decyduje właśnie o kupach stanowionych przez najniższe ogniwo tego łańcucha na trawnikach i chodnikach należących do Spółdzielni (Spółdzielców). Mówiąc ściślej rzeczone pozostałości stanowią nieustanne zmartwienie wzmiankowanych organów Spółdzielni.

Organy te są jednak dość bezsilne wobec ignorujących zarządzenia właścicieli. Nie mogą dać mandatu. Nie mogą sfotografować i napiętnować, ani zwrócić publicznie uwagi unikającemu sprzątania właścicielowi czworonoga.

Tak wyglądało moje patrzenie na tę śliską i śmierdzącą sprawę do dziś. Do momentu, w którym zrozumiałem, co tak naprawdę oznacza wymieniony na wstępie komentarz. Pomysł uczynienia naszego osiedla osiedlem troszkę bardziej przyjaznym czworonogom zapowiada bowiem, że być może kiedyś osiągniemy również etapy osiedla przyjaznego dla młodzieży, nie-spółdzielców, osób wynajmujących tu mieszkania, a nawet prowadzącego na naszym terenie działalnośc biznesu oraz jego pracowników. Oni również nie posiadają pełni osiedlowych praw wyborczych podobnie jak czworonogi, młodzież i nie-spółdzielcy. Wszyscy oni nie mają żadnego głosu np. w sprawie psich kup. Ale przecież przebywają tu, znamy ich rozmawiamy z nimi – no może z wyjątkiem psów, do których jedynie uśmiechamy się, gdy one merdają do nas ogonem. Czyż nie powinniśmy się troszczyć również o nie-spółdzielców jako spółdzielcy i wyborcy o najpełniejszych, bo także spółdzielczych, prawach? Czyż nie powinniśmy pomyśleć o młodzieży, która jeszcze nie oddaje głosu?

Może warto zacząć. Chociażby od psiej toalety.

(piku)

Winogradzka pocztówka 1

Na zdjęciu widok z czerwonej kładki nad Mieszka I w kierunku Winogrady Business Center i Osiedla Zwycięstwa. Zdjęcie zrobione wczoraj.

Jeśli chcesz udostępnić swoje zdjęcia zrobione na Winogradach prześlij je nam:

gazetawinogradzka@gmail.com

Szanujmy się

Najlepszą dzielnicą w mieście jest zwykle ta, której mieszkańcy potrafią patrzeć. Patrzą i widzą nie tylko to, co można by zmienić. Ci ludzie widzą również oczyma wyobraźni i potrafią dzielić się swoimi wizjami z innymi. Wiedzą czego chcą, potrafią to przekazać i poprosić innych o pomoc. I tę pomoc otrzymać. To trudna sztuka, dlatego najlepsza dzielnica w mieście może być zawsze tylko jedna.

Umiejętność patrzenia to jednak nie wszystko. Mieszkańcy muszą też nauczyć się ze sobą rozmawiać. To bardzo pomaga dzielić się wizjami i tworzyć nowe praktyczne rozwiązania dnia codziennego. Proszę mi wierzyć.

Dawniej ludzie spotykali się w sklepach, kościołach, na ulicach. Rozmawiali. Teraz też tak się dzieje, jednak nowoczesność nie wszystkim już daje tę szansę. Niektórzy z nas przykuci są do komputerów, pracy na kilku etatach, a do domów wracają zawsze w godzinach szczytu tak, że nie mają okazji zamienić z sąsiadem nawet kilku słów.

Stąd też pomysł stworzenia takiej osiedlowej gazety w formie bloga właśnie dla nich. Tu można wejść o dowolnej porze, poznać opinie innych i przedstawić swoje. Jak sąsiad z sąsiadem.

Wystarczy tylko zachować dobre sąsiedzkie obyczaje. Tylko one różnią Gazetę Winogradzką od londyńskiego Hyde Parku, w którym jak się potocznie uważa, każdy może głosić co chce, pod warunkiem, ze nie obrazi Brytyjskiej Monarchini. Zasady sąsiedzkiego pożycia są trochę poszerzoną wersja tych ze wzmiankowanego parku. Prosimy, aby nie obrażać i nie pomawiać nie tylko Królowej, ale również nikogo. Najlepsze dzielnice w mieście nie żyją bowiem wielkimi procesami i sensacyjnymi oskarżeniami. Zostawiają je specjalistom: prawnikom i profesjonalnym dziennikarzom. My zaś jesteśmy jedynie zwykła osiedlową gazetą.

Chcemy jednak być gazetą najlepszego osiedla w mieście. Dlatego już teraz chcemy rozmawiać o tym, o czym zwykle dyskutują ludzie w najlepszej dzielnicy: jak poprawić, jak ulepszyć, jak zmienić, jak ułatwić. Zwykle uważa się, że najlepsze wizje pochodzą od artystów. To nie do końca prawda, choć warto cenić artystów. Wizje w naszym świecie pochodzą też od tych, którzy wiedzą jak przeprowadzić ścieżkę rowerową, jak zdobyć pieniądze na remont boiska szkolnego, jak nie niszczyć miejsc pracy na osiedlu, jak nauczyć właścicieli psów porządku, jak rozmawiać z młodzieżą, jak otworzyć teatr, jak wybudować basen, jak rozwiązać problem parkingów, jak zmniejszyć hałas, jak rozmawiać z Prezydentem i jak dowiedzieć się od Przedszkolaków, jaki plac zabaw jest najlepszy...

(piku)